Bilgi bankası

OTDR izi nasıl okunur ve bölüm nasıl ölçülür

Her düğmenin ne yaptığı, A ve B kursörlerinin nasıl konulacağı ve aracın aynı bölüm için neden üç farklı kayıp değeri gösterdiği: 2P, LSA ve 5P. Sayılar bir sebeple ayrışır ve ayrışmanın kendisi bölüm hakkında bir şey söyler.

Yazar: Ilya (mühendis, fiber optikte 6 yıl) · Yayımlandı 15 Eylül 2026

Başlangıç

Dosyayı açmak

Dosya aç düğmesine basın ya da dosyayı pencereye sürükleyin. .sor biçiminin iki kuşağı da okunur — Bellcore 1.x ve Telcordia 2.x — ve onlarla birlikte .msor, üç .trc lehçesi (EXFO, Anritsu T5 ve T6), .bdr, Yokogawa, INNO, .csor, .tst ve .TFW: biçimi uzantıdan değil, baytların kendisinden tanırız. Blok yerleşimi ve ölçekler gerçek ölçümlerden oluşan bir derlem üzerinde doğrulandı.

Dosyaya ne olur. Hesap gerekmez. Açılan dosya bizde saklanır — servis böylece daha çok format okumayı öğrenir; dosyalarla asla yapmadıklarımız koşullarda yazılıdır. Düzenlemeleriniz bizde, dosyanın yanında saklanır; bu yüzden iş ne sayfa yenilendiğinde, ne sekme kapandığında, ne de tarayıcı temizlendiğinde kaybolur. Açık dosyaların listesini tarayıcının kendisi de tutar; bir dosyayı listeden “Dosyalar” üzerinden kaldırabilirsiniz.

Ölçüm izini bağlantıyla devretmek

Paylaş, bir meslektaşınıza ya da yükleniciye gönderebileceğiniz bir adres verir. Onun kuracağı bir şey yok: ölçüm izi tarayıcıda açılır, herhangi bir sistemde ve hesapsız. Bağlantıyı açan kişi bu izin bir kopyasını alır — kendi kopyasını, şu anda içindeki tüm düzenlemelerle; onun düzenlemeleri sizin dosyanızı, sizinkiler de onunkini değiştirmez. Bağlantı iki hafta çalışır. Dosya açılır açılmaz adresten kaybolur: adres çubuğunda uygulamanın olağan adresi kalır.

Grafik

Eğri üzerinde gezinmek

Fare tekerleği — kursörün altındaki noktaya bağlı yakınlaştırma.
Grafik üzerinde sürüklemek — seçilen bölümü yakınlaştırır.
Çift tıklama — tüm aralığa geri döner.
Aynı hareketler grafiğin üstündeki paneldeki düğmelerde de var: İzi sığdır tüm aralığı geri getirir, + ve − ölçeği değiştirir. Ölçüm izi boyunca gezmek için eğrinin altındaki genel görünüm şeridini kullanın: pencereyi şeritte sürükleyin, tıklama onu oraya taşır, tekerlek onu boyunca kaydırır, klavye okları adım adım ilerletir.

Tablette ve telefonda aynısı parmakla yapılır: bir parmak eğriyi kaydırır, iki parmak ölçeği değiştirir, dokunuş kursörü koyar, kursörün üzerindeki parmak ise onu sürükler. Dokunmatik ekranda çerçeveyle yakınlaştırma ve çift tıklama yoktur — tüm aralığı İzi sığdır düğmesi geri getirir.

Eğri “bir nokta atlayarak” seyreltilmeden çizilir: bir piksel sütununa birden çok örnek düştüğü sürece bunların en küçüğü ve en büyüğü çizilir, bu yüzden dar bir yansıma tepesi uzaklaştırınca kaybolamaz. Piksel başına bir örnekten daha çok yakınlaştırdığınızda örnekler bir çizgiyle birleştirilir — üretici yazılımının bu büyütmede gösterdiğinin aynısı.

Bir olayı bulmak ve eğrinin yanında okumak

Olayı gözle aramak gerekmez: olay tablosunda satırına tıklamak pencereyi oraya nişanlar. Genişlik, önceden ne kadar yakınlaştırılmış olduğundan değil, ölçüm izinin tamamından alınır ve olayın iki yanında fiberin görünür kalacağı biçimde seçilmiştir: ekranda tek başına kalan bir basamağın karşılaştırılacağı bir şey olmaz. İzin ucunda pencere dışarı taşmak yerine dayanır. Aynı satıra tıklamak seçimi kaldırır ve izin tamamını geri getirir; grafiğin üstündeki paneldeki İzi sığdır de aynısını yapar.

Eğri üzerindeki olayın kendisine tıklamak onu seçer ama ölçeğe dokunmaz: tabloda olay ona bakmak için aranır, çizim alanında ise ona zaten bakılmaktadır ve elin altındaki bir yakınlaştırma tam da nişan alınan şeyi götürürdü. Önceki olay ve Sonraki olay listeyi aynı ölçekte dolaşır ve görünümü yalnızca sıradaki olay pencerenin dışına düştüğünde kaydırır.

Seçili olayın yanında, eğrinin hemen bitişiğinde bir ipucu belirir: olayın türü, mesafe, kayıp, yansıma değeri ve Sonraki fiber, yani bir sonraki olaya kadarki bölümün kilometre başına zayıflaması. Altındaki satır neyle ölçüldüğünü söyler: dalga boyu, menzil, darbe. Çizim alanında aynı fiberin farklı darbe genişlikleriyle alınmış iki izi birlikte durabilir ve bu satır olmasa olayın hangisinde bulunduğunu tahmin etmek gerekirdi. Mesafe tabloda olduğu gibi, dört basamak sonrasına kadar yazılır; böylece satırla ipucu karşılaştırılabilir.

Ölçülmemiş olanı ipucu tire ile değil, sözcüklerle yazar: “ölçülmedi”. Bir ek yerinin yansıma değerinin yerindeki tire, sıfır diye de okunur, “dosyada yok” diye de; bunlar farklı şeylerdir. İpucu, olayı pencereden çıktığında kaybolur; böylece boş bir yeri göstermez. Grafiğin üstündeki paneldeki İpuçlarını gizle onları kaldırır, aynı yerdeki İpuçlarını göster geri getirir; seçim oturumlar arasında hatırlanır, bir kez gizleyen kişi çizim alanını bir sonraki sefer de ipuçlarısız açar.

Grafikte birden fazla eğri olduğunda

Açılan dosyalar tek bir grafiğe yerleşir: dosya kartındaki göz — Grafikte göster — eğrisini ekler, aynı düğme geri alır. Renk sıraya değil dosyaya aittir: bir eğriyi kaldırmak diğerlerini yeniden boyamaz, çalışılan ölçüm izini değiştirmek de. Renk aynı karttaki küçük kareden değiştirilir — Bu dosyanın rengi — ve seçilen renk dosyayla birlikte kalır.

Aynı fiberin karşı uçtan ölçümü ayrı bir durumdur ve grafiğe kendiliğinden gelmez. Grafiğin üstündeki çubuktaki Ters yön izi onu aynalayarak yerleştirir: metreleri uzak uçtan sayılır, böylece hattın aynı noktası her iki eğride de aynı yere düşer. Ayrıca A kursöründe çalışılan eğriye yaklaştırılır; yoksa ikisi seviye bakımından ayrı dururdu. Ne kadar kaldırıldığı gösterge kutusunda yazar: desibelleri kaydırdığımız tek yer burasıdır, bu yüzden miktar açıkça belirtilir.

Bir makaradaki fiberler onda bir desibel farkla ayrılır ve grafikte tek bir şeride dönüşür: renk onları ayırır ama hiçbirinin biçimi görünmez. Eğrileri ayır üst üste binen eğrileri dikeyde açar, Eğrileri üst üste koy eski hâline döndürür. Çalışılan eğri yerinde kalır, ters yön izi de: o zaten bir kez kaldırıldı, ikinci bir kaydırma gösterge kutusundaki miktarı yanlış yapardı.

Eğriler ayrılmışken seviye hiçbir yerden okunamaz. Desibel ekseni kapatılıp taranır, okuma satırındaki her desibel değeri “okunamaz” olarak görünür ve olayların yanındaki ipuçları gösterilmez. Nedeni, kaydırmanın belirtilebilecek bir değerinin olmamasıdır: her ölçüm izinin genliğine göre seçilir, adı konmamış bir kaydırma ise eğriden var olmayan bir seviyenin okunmasına yol açardı. Mesafeye dokunulmaz — kursörlerin ve bölümün kilometreleri olduğu gibi kalır. Eğrileri yeniden üst üste koyun, her şey geri gelir.

Olaylar

Olay listesi neden cihazınkiyle örtüşmüyor

Dosyada cihazın kaydettiği olay tablosu bulunur ve araç onu hemen gösterir. Araç eğri üzerinde kendi de olay arar, ancak olay tablosunun başlığındaki Deneysel kip açılmadan bunları listeye eklemez: tutanak teslim edilen ölçümü taşır, bizim okumamızı değil. Açtığınızda bizim satırlarımız cihazın satırlarının yanına gelir; eğri üzerindeki işaretin rengi olayın nereden geldiğini söyler:

ikisi de Olay hem cihazın tablosunda hem bizim çözümlememizde var.
yalnızca cihaz Cihaz yazmış, biz bulamadık. Çoğu zaman olay komşusuna ya da fiber sonuna fazla yakındır — bkz. “Aracın yapamadıkları”.
yalnızca biz Biz bulduk, cihazın tablosunda yok. Bu bir hata değildir. Tabloya yalnızca ölçüm sırasında operatörün belirlediği eşikleri geçenler girer: kayıp eşiğini 0,100 dB yaptıysa, 0,09 dB değerindeki bir ek yeri var olsa da dosyaya girmez.

Bizim kayıp değerimiz cihazınkinden farklı olduğunda tabloda ikisi de gösterilir: solda cihazınki, sağda bizimki.

İşaretin arkasında başka neler var

Kip yalnızca satır eklemez. Aynı işaretin arkasında başkasının ölçümü hakkında beş iddiamız daha durur:

Bizim bulduğumuz fiber sonu. Olay tablosunda cihazın satırlarının yanında durur; toplamlar şeridinde ise yalnızca cihaz ne uzunluk ne de son kaydetmişse. Hesaplama olarak işaretlenir ve doğruluğu yüzlerce metredir — bkz. “Aracın yapamadıkları”.
Cihaz kaydetmediyse ORL. Cihaz geri dönüş kaybını kaydettiyse onun sayısı gösterilir, yalnızca o. Alan boşsa kutucuğu eğriden yaptığımız hesaplama doldurur ve hesaplama olarak işaretlenir: sayı yalnızca dosyaya değil, nereden sayılacağına dair bir uzlaşmaya bağlıdır.
Olaydaki “büküm” etiketi. Tek bir eğrinin biçiminden değil, bir çift dalga boyundan türetilir: ek yeri kısa ve uzun dalga boyunda aynı kaybı verir, büküm ise uzun olanda belirgin biçimde daha fazlasını. Aynı fiberin farklı dalga boylarındaki iki OTDR izinin aynı grafikte olması gerekir; çift yoksa tablonun altındaki satır karşılaştırılacak bir şey olmadığını söyler.
Yansımadaki “hayalet” etiketi. Fiber sonunun ötesinde, daha önceki bir yansımanın aynadaki görüntüsü gibi duran, ya da daha güçlü bir yansımaya olan uzaklığın katında ve neredeyse kayıpsız bir yansıma — iki kez yansıyan ışık böyle görünür. Bu bizim geometriden çıkardığımız sonuçtur; cihazın yankı için koyduğu kendi işareti, dosyada kayıtlıysa, kip olmadan da gösterilir.
Kablonun fiberleri arasında yinelenme. Grafikte aynı kablonun birkaç fiberi varsa, tablonun altındaki satır bir olayın çoğunda yinelendiği konumları adlandırır. Orada ne olduğunu — ek kutusu mu, dağıtım panosu mu — dosyalar söylemez.

Bütün bunların neden işaretin arkasında yaşadığı: hiçbiri dosyada yoktur; bunlar başkasının ölçümünü bizim okuyuşumuzdur. Bu satırlar ve etiketler, siz dosyaya kendiniz bir satır eklemedikçe tutanağa ve rapora girmez — kipi açan kişi de bunları cihazın kaydı olarak değil, ikinci bir görüş olarak okumalıdır.

Kümülatif kayıp sütunu neyi toplar

Tablonun son sütunu — Kümülatif — ölçüm izinin başından o satıra kadarki kayıptır. Oradaki sayılar bizim değil, cihazın: cihazın kendi iki alanı toplanır, olayın kendi kaybı ve ondan önceki fiberin zayıflaması. Cihaz toplam kaybı kendisi de yazar ve iki yolun karşılaştırılabildiği yerlerde onun toplamı, kendi alanlarının toplamıyla dosyaların üçte ikisinde, bizim bölümlerimizin toplamıyla ise yüzde sekizinde örtüşür.

Sütun kesilebilir; o zaman tablonun altında nedenini söyleyen bir satır belirir: bir olayın kaybı sıfır yazılmıştır, yani hiç kaydedilmemiştir; olaydan önceki fiberin zayıflaması yoktur; kayıtlı zayıflama bir fiberin zayıflaması olamaz; ya da olayın kaybı vardır ama yeri yoktur. Tek bir terim eksik olsa toplam eksik kalırdı, bu yüzden sayım durur ve terimin eksik olduğu yeri söyler.

Sınırlar ve karar sütunu

Bir ek yerinin ne kadar kaybedebileceğine dair kendi değerlerini bu araç önermez: sınırlar sizindir. Onları Sınırlar içine yazın, tabloda Karar sütunu belirsin. Tek bir sınır bile girilmediği sürece bu sütun hiç yoktur: yalnızca tirelerden oluşan bir sütun hiçbir şey söylemezdi.

Girdiğiniz sınırların hiçbirinin uygulanamadığı satır denetlenmemiş kalır ve bunu söyler; yeşile dönmez. Bu, göründüğünden daha sık olur: yansıma değeri sınırı girilmiştir, ek yerinin ise hiç yansıma değeri yoktur. Böyle bir satırda yeşil, hiç yapılmamış bir denetimi iddia ederdi.

Tablo yana kaydıysa

Dar pencerede sekiz sütun sığmaz, tablo yana kayar. Olay numarası ile mesafe bu sırada yerinde kalır: kaydırıp ulaştığınız satır tanınabilir kalmalıdır, yoksa karar ait olduğu satır olmadan gelir. Sağ kenardaki gölge, sağda daha fazla sayı olduğu anlamına gelir.

A / B kursörleri

Bölümü elle ölçmek

Otomatik çözümleme “burada ne var” sorusunu yanıtlar. Kursörler ise “şu parça ne kadar tutuyor” sorusunu — yani bir bölüm projeyle ya da cihazın söylediğiyle karşılaştırılırken elle yapılan ölçümü.

Grafiğe tıklamak A kursörünü koyar.
İkinci tıklama B kursörünü koyar. Bölüm şeridi ve sayıların olduğu satır belirir.
Sonraki tıklama hangisi daha yakınsa o kursörü hareket ettirir. Bölümün kenarını çekmek için onun yanına tıklayın.
Kursör sürüklenebilir — çizgisinden tutup taşıyın.
Kursörleri kaldır — ikisini de kaldırır. Sıra önemli değil: kursörler sağdan sola da konabilir, araç bölümün nerede başladığını kendisi anlar.

Kursörlerden uzakta sürüklemek bölümü yine yakınlaştırır, yani kursörler konulmuşken de ölçek değiştirilebilir. Çift tıklama ölçeği sıfırlar ve ilk tıklamanın kaydırdığı kursörü geri getirir.

Okuma satırı ne gösterir

A 12,320 km −40,302 dB

B 63,655 km −50,962 dB

Bölüm 51,334 km

2P 10,660 dB 0,208 dB/km

LSA 10,274 dB 0,200 dB/km

5P —

saçılım 0,184 dB

Solda — her kursörün nerede durduğu ve oradaki seviye. Sonra ikisi arasındaki fiber uzunluğu ve bu bölümdeki kaybı hesaplamanın üç yolu. 2P ile LSA’nın yanında kendi kilometre başına zayıflaması durur; 5P’de yoktur, çünkü o fiberi değil bir olayın basamağını ölçer. Son sayı — saçılım — LSA’ya güvenilip güvenilemeyeceğini gösterir; ondan aşağıda söz edilir.

2P, LSA ve 5P

Neden kayıp üç, bölüm bir

Yöntemler aynı verilere üç ayrı soru sorar ve her biri başka türlü yanılır; bu yüzden içlerinden „doğrusunu” seçmeye gerek yoktur. 2P ile LSA uyuştuğu sürece bölüme güvenilebilir; ayrışırlarsa bölümün içinde bir şey vardır ve ayrışma ona işaret eder.

2P — iki noktaya göre

A kursörünün altındaki seviye eksi B kursörünün altındaki seviye. Hiçbir varsayım yok: cihaz bu iki noktada ne gösterdiyse o çıkarılır.

Ancak tek bir örnek geri saçılım seviyesinin tam üzerinde değil, yanında durur: az sayıda ortalama alınmış bir izde iki uçtan her biri onda birkaç dB şaşabilir ve yanıt tam o kadar kayar.

LSA — tüm bölüme göre

Kursörler arasındaki bütün örneklerden en küçük kareler yöntemiyle bir doğru geçirilir ve kayıp onun eğiminden alınır. Gürültü yüzlerce nokta üzerinde ortalanır, bu yüzden fiberin kilometre başına zayıflamasını bu değerle vermek yerleşmiştir.

Zayıflığı varsayımındadır. Yöntem, bölümün tek ve düzgün bir fiber parçası olduğunu kabul eder. İçinde bir ek yeri varsa doğru basamağın içinden geçer ve eğimi var olmayan bir fiberi anlatır.

5P — olayın kendi kaybı

Kursörlerin dışındaki serbest fiber üzerinde en küçük kareler yöntemiyle çizilen iki doğru ve uzantıları arasındaki sıçrama. Kursörler arasındaki fiber bu sayıya hiç girmez — yalnızca basamak girer. Cihazın kendisi de bir ek yerini böyle ölçer.

Ancak doğruları çizecek bir şey her zaman bulunmaz. Bir tarafta temiz fiber az ya da örnekler fazla dağınıksa, 5P’nin yerinde bir çizgi durur. Kendimizin de inanmadığı bir sayıyı göstermeyiz.

Yöntemin adı tek değil: EXFO, Anritsu ve INNO ona “dört nokta”, JDSU, VIAVI ve VeEX ise “beş nokta” diyor. Hesaplanan şey aynı; tek anlaşmazlık, sıçramanın okunduğu noktanın sayıya dahil olup olmadığı.

Kursörler arasında yalnızca fiber varsa iki doğru üst üste biner ve örnekler onlara sımsıkı yapışır. Okuma satırındaki sayılar üçüncü haneye kadar aynıdır — bölüme güvenilebilir.

Bölümün içinde bir ek yeri varsa en küçük kareler doğrusu, fiberin gerçekte kaybettiğinden daha dik gider: bölümün başında örneklerin üstünde, sonunda altında kalır. Turuncuyla gösterilen bu uzaklık saçılımın ta kendisidir. 2P ise dürüst kalır, çünkü yalnızca uçlara bakar.

Saçılım — hakem

Saçılım, örneklerin oturtulan doğruya olan ortalama uzaklığıdır. Düzgün bir fiberde dB'nin yüzde biri mertebesindedir. Belirgin biçimde büyükse — bölümün içinde bir şey var demektir ve LSA eğimi fiberi anlatmıyordur.

Bu nasıl kullanılır. Bir ek yeri ya da konektör ölçüyorsanız 5P’ye bakın: olayın kendi kaybını hesaplayan odur. Fiber ölçüyorsanız kursörleri saçılım en küçük olacak şekilde koyun: aralarında temiz fiber bulunduğu ve dB/km sayısının ona ait olduğu tam olarak bu demektir. Saçılım büyükse 2P’yi kullanın: ona hem fiber hem de kursörler arasında duran her şey girer.

Yukarıdaki satırdan örnek: 2P 10,660 dB karşısında LSA 10,274 dB, saçılım 0,184 dB. Neredeyse 0,4 dB'lik fark — bölümün içinde sekiz ek yeri var ve saçılım bunu dürüstçe bildiriyor. Kursörler aralarına temiz bir açıklık alsaydı iki sayı örtüşür, saçılım da yüzde birlere düşerdi.

Denetim için ölçüt: G.652 tek modlu fiber 1550 nm'de yaklaşık 0,19–0,22 dB/km, 1310 nm'de 0,32–0,36 dB/km kaybeder. LSA temiz bir açıklıkta belirgin biçimde daha fazlasını gösteriyorsa sorun cihazda değil, fiberdedir.

Düzenlemeler

Neler değiştirilebilir ve bu sırada ne olur

Düzenleme, görüntüleme gibi ücretsizdir: ölçüm parametreleri, olaylar — kaydırmak, sınıfını değiştirmek, eklemek, silmek — ve eğrinin kendisi, ardından .sor olarak dışa aktarma. Kayıt olmadan.

Değiştirmek için değerin üzerine tıklayın: Enter — kaydeder, Esc — vazgeçer. Düzenlemeler başlıktaki oklarla geri alınıp yeniden uygulanabilir.

Özgün baytlar her zaman saklanır ve hiçbir şeyin değiştirilmediği bir dosya, kaynağıyla bayt bayt aynı olarak dışa aktarılır.

Bazı alanlar bilerek düzenlenmez: örnek sayısı, adım ve ölçüm izinin uzunluğu verinin kendisinden çıkar; darbe genişliği ve ortalama sayısı ise çoktan yapılmış bir ölçümü anlatır. Bunları değiştirmek, hiç yapılmamış bir ölçümü anlatmak olurdu.

Sınırlar

Aracın yapamadıkları

Aşağıda aracın kabaca yanıt verdiği ya da hiç yanıt vermediği yerler var.

Uzun darbe, yakın ekleri birbirine yapıştırır. Basamağın hesaplandığı pencere birkaç darbe genişliği kadardır. 5000 ns için bu yaklaşık 3 km eder ve 1–2 km arayla duran ekleri aramamız ayıramaz: onları cihaz bulur, biz tek olay gösteririz. Çözünürlük gerekiyorsa kısa darbeyle ölçün.
Bir olay kopma gibi görünemez. 5000 ns darbede ölü bölge yaklaşık 500 m'dir: ek yeri yarım kilometreye yayılır ve daha dik bir bölüm gibi görünür. Yakınlaştırınca “basamak görünmüyorsa” bu normaldir; kırılmaya değil sayılara bakın.
Fiber sonunun hemen dibindeki olaylar bulunmaz. Yöntemin olayın sağında bir fiber penceresine ihtiyacı vardır, sondan sonra ise böyle bir pencere yoktur.
Kendi bulduğumuz fiber sonunu yalnızca deneysel kipte gösteririz. Olağan görünümde cihazın kaydettiği son durur. Kipi açın, bizimki onun yanına gelir — ama yüzlerce metre mertebesinde bir doğrulukla: sinyalin gürültüye yavaşça gömüldüğü ölçüm izlerinde gerçek sondan önce dururuz ki gürültü içinde „konektör” göstermeyelim.
Kursörler yansıma değeri ölçmez. Yansıma değeri, olay tablosundan alınır ya da otomatik arama sırasında tepe değerinden hesaplanır.

Kısaca

Tek bir şey akılda kalacaksa

Tek bir bölüm için üç sayı fazlalık değildir. 2P, iki nokta arasında gerçekte ne kadar kaybedildiğini söyler, aralarında duran her şey dâhil. LSA, fiberin kendisinin ne hızla kaybettiğini söyler — ama yalnızca kursörler arasında gerçekten tek bir fiber varsa. 5P, tek bir basamağın ne tuttuğunu söyler, çevresindeki fiber olmadan. Saçılım ise LSA’nın koşulu sağlanıyor mu sorusuna yanıt verir.

Bu yüzden çalışma sırası şudur: kursörler konur → saçılıma bakılır → küçükse LSA’nın verdiği dB/km değerine güvenin; büyükse 2P’yi kullanın ve içeride ne olduğunu arayın. Kursörler bir olayın iki yanında duruyorsa 5P’yi okuyun.

Bunu en kolay kendi izinizde denersiniz: dosyayı uygulamada açın — meta verilerin, olayların ve eğrinin düzenlenmesi orada ücretsizdir.